محمّد صلى الله عليه و آله را « 1 » فرستادند از براى احياى راه آخرت و تجديد سنّت پيغمبران در سلوك راه آخرت . و اهل ملّتها از آن حضرت سؤال كردند از گوشه‌نشينى و بيابانگردى در اين دين ، فرمودند : بجاى آن بر اين امّت جهاد و حجّ واجب شده « 2 » . و « 3 » پرسيدند از آن حضرت از معناى سايحين كه در قرآن مجيد وارد شده ، فرمودند : مراد روزه دارانند « 4 » . و چون متبادر از سايحين آن بود كه به معناى بيابانگردانى باشد كه از براى « 5 » خدا ترك وطنها مىنمودند و سياحت در اين ملّت منسوخ است لِهذا آن حضرت به روزه‌داران « 6 » تفسير نمودند . و بِالجملة خداى عزّ وجلّ بر اين امّت انعام نموده به اينكه حجّ را از براى ايشان بجاى رهبانيّت گردانيده و خانهء كعبه را شريف گردانيده به نسبت دادن به خود و نصب آن را نموده تا آنكه بندگان قصد آن نمايند و اطرافِ آن را حرم خانهء خود نموده از براى تعظيم شأنِ آن و عرفات را مانند ميدانى گردانيده بر درگاه حرم خانه و حرمت آن موضع را مؤكّد ساخته به حرام گردانيدن صيد آن و درخت آن . و آن را وضع نموده است بر مثال درگاه پادشاهان كه « 7 » زيارت كننده « 8 » قصد آن را مىنمايد از راه‌هاى دور و دراز در حالتى كه موهاى ايشان ژوليده [ m . b 124 ] و روها غبارآلود « 9 » و از براى صاحب خانه تواضع نمايند و از براى عظمت و عزّت آن به ظاهر و باطن افتادگى كنند ، با اعتراف به آنكه منزّه است از آنكه خانه يا شهرى او را فرا گرفته باشد .

--> ( 1 ) . s m - را . ( 2 ) . نگر : أمالي الصدوق : 123 ح 1 . روضة الواعظين : 422 . مجمع الزوائد 4 : 252 . ( 3 ) . a s - و . ( 4 ) . الكافي 5 : 15 . تهذيب الأحكام 6 : 130 . ( 5 ) . s a + عبادت . ( 6 ) . داران / m در آن . ( 7 ) . كه / a و هرگاه . s كه هرگاه . ( 8 ) . s + و ! ( 9 ) . آلود / a s آلوده .